انشاء جمعی از کودکان کار و خیابان

به امید روزی که هیچ مرزی نباشد سلام امید وارم حال شما خوب باشد و همانند ما کودکان افغانی غمگین و ناراحت نباشید و یا شاید اصلا برای شما مهم نیست که چرا غمگین هستیم شما قانونی گذاشته اید که بچه های افغانی را در مدرسه های ایرانی و حتی مدرسه های خودگردان افغانی درس نخوانند و به خانواده های ما فشار زیادی وارد میکنید تا ما ازکشور شما برویم  چرا نمیتوانیم درس بخوانیم چرا شمانمیگذارید ما در ایران زندگی کنیم ما از شما میخواهیم که حق مارا از بزرگان جداکنید ما کودک هستیم و همه کودکان دنیا حق دارند تحصیل کنند و درس بخوانند تا به جائی برسند درست است که ما کارت نداریم اما ما گناهی انجام ندادیم یا نکردیم برای چه افغانی ها وقتی به خیابان میروند با ترس و قایمکی به خانه هایشان برگردند مگر افغانی ها ادم یا انسان نیستند پس حق افغانی هاست که درس بخوانند و با خیال راحت از خیابان بگذرند شما نباید از ما کودکان افغانی مثل کودکان ایرانی پول،کارت،یا هرچیز دیگری بخواهید چون ما این چیزهارا نداریم چون ما مهاجر و جنگ زده هستیم ما دوست داریم درس بخوانیم که به یک جایی برسیم و به کشور ایران و افغانستان خدمت کنیم ایا شما دوست دارید که ما بیسواد بمانیم،تا شب برادر هایمان کارکنند تا هزار تومان پول در بیاورند ؛ ایا شما دوست دارید به شما اهمیت داده نشود ، چون به ما کودکان افغانی اهمیت نمیدهید ایا دوست دارید بچه های شما درس نخوانند و تاشب در خیابان سرگردان یاشند،اگر کودکان شما مثل ما اواره بودند شما چه میکردید؟ اقای وزیر اموزش و پرورش مگر شما درس نخوانده اید نمی بینید درس چقدر خوب است چرا نمیگذارید ما درس بخوانیم گناه ما چیست که کشورمان اباد نیست اگر ما به افغانستان برویم  در زمستان از سرما و گرسنگی می میریم،گناه ما چیست...؟ گناه ما چیست که بزرگتر های ما ازکشور خود به کشور شما امده اند؟ البته انها هم گناهی ندارند توی کشورشان بدبختی بود اگر به ایران نیامده بودند شاید الان ما اینجا نبودیم زیره گلوله و قحطی بودیم خود شما مارا به اینجا راه دادید بازحمت پدر ما روی ساختمان های شما کار میکند و مادر ما درخانه برای مردم شما سبزی پاک میکند،قند خورد میکند با این همه به ما میگویند افغانی این پولی که ما دراینجا بدست می اوریم در افغانستان هیچ ارزشی ندارد چطور برگردیم ؟ ما از شما میپرسیم از دولت ایران،یونیسف،افغانستان،امریکا و طالبان که مارا از کشور خود اواره کرده درست است که ما مهاجر هستیم ولی اگر افغانستان خوب بود که ما در اینجا نمی ماندیم حالا شما نباید از ما بچه ها استفاده کنید تا بزرگتر هارا بیرون کنید ما کودکان حق داریم درس بخوانیم تا جای مناسب برای زندگی و غذای مناسب داشته باشیم چون همه کودکان دنیا حق دارند حمه امکانات را داشته باشند و ما که کودک جنگ و مهاجر هستیم باید کشور ها و سازمان ها به ما کمک کنند.

در اخر از دولت ایران میخواهیم که به ما کودکان افغانی اجازه درس خواندن بدهد جمعی از کودکان مهاجر افغانستان

                                            جمعیت تلاش برای جهانی شایسته کودکان

                                                      1386

                                              www.ngokodakan.blogfa.com